Ibrahim (Basa Arab: إبراهيم) mangrupikeun tokoh puseur dina Agama Samawi. Anjeunna diaku ku umat Islam, Kristen, sarta Yahudi salaku salah sahiji nabi sarta bapa karuhun sakabéh umat anu percaya ka Gusti anu maha Tunggal. Dina tradisi Islam, Ibrahim disebut salaku Khalilullah (Kasih Allah) sarta kaasup kana golongan nabi Ulul Azmi.

Riwayat sarta Silsilah

Numutkeun Al-Qur'an, Ibrahim lahir di tengah masarakat anu nyembah kana berahala. Ramana namina Azar [1], sedengkeun dina Alkitab (Kitab Kajadian), ramana disebut Terah [2]. Ibrahim miboga dua putra utama anu ogé janten nabi:

  1. [[Ismail]]: Putra ti Hajar, anu nurunkeun bangsa Arab sarta Nabi Muhammad.
  2. [[Ishaq]]: Putra ti Sarah, anu nurunkeun bangsa [[Israil]] sarta nabi-nabi Bani Israil sapertos [[Musa]] sarta Isa.

Perjuangan Tauhid

Ibrahim kasohor ku kawanina ngancurkeun berhala-berhala di kuil Raja Namrud. Kusabab éta lampahna, anjeunna ditéwak sarta dihukum kujalan diduruk hirup-hirup. Nanging, pangersana Gusti maparin mukjizat mangrupa tiisna seuneu anu dipaké ngaduruk: "Kami (Allah) ngadawuh: 'Hé seuneu, sing tiis anjeun sarta sing jadi kasalametan pikeun Ibrahim.'" [3]

Pangwangunan Ka'bah

Sajarah Islam nyatet yén Ibrahim sarta Ismail babarengan ngawangun deui Ka'bah di Mekah [4]. Ieu tempat saterusna jadi kiblat umat Islam di sakuliah dunya sarta jadi puseur ibadah Haji.


Nagajugjug ka Paléstina sarta Mesir

Kusabab kaayaan nagarana anu pinuh ku panyembahan berahala sarta fitnah ti Raja Namrud, Ibrahim mutuskeun pikeun hijrah. Anjeunna angkat babarengan jeung garwana, Sarah, sarta alona, Lut, nuju ka nagara Syam (ayeuna Paléstina). Dina hiji mangsa, Ibrahim sarta Sarah kungsi indit ka Mesir. Di dinya, anjeunna papanggih jeung pangawasa Mesir anu saterusna méré saurang hamba sahaya awéwé anu namina Hajar ka Sarah. Hajar saterusna jadi pamajikan kadua Ibrahim sarta ngalahirkeun putra kahiji, nyaéta Ismail [5].

Dodoja sarta Kajadian Kurban

Salah sahiji ujian anu paling beurat pikeun Ibrahim nyaéta nalika anjeunna meunang wahyu anu katarima ngaliwat ngimpi pikeun meuncit putra anu kacida dipikanyaahna, Ismail. Ieu kajadian mangrupikeun bukti tina kataatan Ibrahim anu taya tandingna ka Gusti. Nalika Ibrahim badé ngalaksanakeun paréntah kasebut, Ismail kalayan ikhlas narima pituduh ti Gusti. Nanging, nalika péso badé ngagérésęl posan neukteuk, Gusti ngagentos Ismail ku hiji domba anu badag [6]. Kajadian ieu anu saterusna jadi asal-usul ibadah Idul Adha sarta Kurban pikeun umat Islam di sakuliah dunya.

Wafatna Ibrahim

Nabi Ibrahim wafat dina yuswa anu sepuh pisan sarta dimakamkeun di Guha Makpéla (Al-Khalil/Hebron) anu aya di beulah Kulon, Paléstina. Makamna nepi ka ayeuna jadi tempat anu kacida dihormatna ku sakumna anu ngagem Agama Samawi [7].

Suhuf Ibrahim

Dina ajaran Islam, Ibrahim diaku nampi wahyu ti Gusti anu mangrupa lambaran-lambaran suci anu disebut Suhuf. Wahyu ieu eusina mangrupa pituduh-pituduh tauhid sarta hikmah-hikmah pikeun umatna dina mangsa harita [8]. Sanajan eusi lengkepna teu disebutkeun sacara jéntré dina Al-Qur'an, ayana Suhuf ieu negaskeun posisi Ibrahim salaku rasul anu mawa risalah tinulis.

Silsilah sarta Turunan

Ibrahim mindeng disebut salaku "Bapana para Nabi" (Abul Anbiya). Tina dua putra utamana, lahir garis katurunan anu mulya:

Kaitan ieu ngajadikeun Ibrahim janten titik puseur anu kacida pentingna dina hubungan antar-iman (interfaith) sarta sajarah peradaban duaduana [9]. Tempat-tempat Suci Pakait sareng Ibrahim Aya sababaraha tempat anu kacida sakralna anu dipatalikeun sareng lalampahan Ibrahim:

  1. Mekah: Tempat anjeunna neundeun Hajar sareng Ismail, sarta tempat ngawangun Ka'bah.
  2. Maqam Ibrahim: Urut tapak suku Ibrahim nalika ngawangun Ka'bah anu ayeuna aya di jero Masjidil Haram.
  3. Hebron (Al-Khalil): Kota di Paléstina tempat makamna Ibrahim sarta kulawargana di jero Masjid Ibrahimi.

Dicutat tina

  1. Surah Al-An'am ayat 74
  2. Kajadian 11:26
  3. Surah Al-Anbiya ayat 69
  4. Surah Al-Baqarah ayat 127
  5. Ibnu Katsir, Qashash al-Anbiya
  6. Surah As-Saffat: 102-107
  7. Alkitab, Kajadian 25:7-10
  8. Surah Al-A'la: 18-19
  9. Al-Baqarah: 130-135

Tempo Ogé

Référénsi Tambahan

1. Al-Qur'an Al-Karim. 2. Alkitab (Kitab Kajadian/Genesis). 3. Ibnu Katsir. Qashash al-Anbiya (Kisah Para Nabi). 4. Lings, Martin. (2006). Muhammad: Kisah Hidup Berdasarkan Sumber Terdahulu.

5. Surah As-Saffat: 102-107. 6. Armstrong, Karen. (1996). In the Beginning: A New Interpretation of Genesis. 7. Peters, F.E. (2003). The Monotheists: Jews, Christians, and Muslims in Conflict and Competition.

8. Surah Al-A'la ayat 18-19. 9. Firestone, Reuven. (1990). Journeys in Holy Lands: The Evolution of the Abraham-Ishmael Legends in Islamic Exegesis. 10. Glassé, Cyril. (2001). The New Encyclopedia of Islam.