menuet (język polski)
- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) choreogr. rodzaj francuskiego tańca dworskiego tańczonego w parach[1]
- (1.2) muz. muz. melodia lub utwór muzyczny przeznaczony do menueta (1.1)[2]
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik menuet menuety dopełniacz menueta menuetów celownik menuetowi menuetom biernik menueta menuety narzędnik menuetem menuetami miejscownik menuecie menuetach wołacz menuecie menuety
- przykłady:
- (1.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć[3].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) minuet
- źródła:
- ↑
Hasło „menuet (taniec)” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN. - ↑ Hasło „menuet (muzyka)” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
- ↑ Rozdział IV w: Władysław Reymont, Rok 1794, t. Ostatni sejm Rzeczypospolitej, Gebethner i Wolff, Kraków 1913, s. 182.
menuet (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 Hasło „menuet” w: Slovník súčasného slovenského jazyka M – N.