Macklemore, właśc. Ben Haggerty (ur. 19 czerwca 1983 w Seattle) – amerykański raper. Rozpoczął tworzyć muzykę w 2000 roku, a następnie podjął współpracę z producentem Ryanem Lewisem, skrzypkiem Andrew Joslynem oraz trębaczem Owuor Arunga. Przed podpisaniem kontraktu z wytwórnią płytową wydał jeden mixtape, trzy minialbumy oraz jeden album.

Jego teledysk do singla „Thrift Shop” zyskał ponad 1,5 miliarda wyświetleń w serwisie YouTube, zajmując pierwsze miejsce na liście Billboard Hot 100 i osiągając sprzedaż w wysokości pięciu milionów kopii[1]. Singel „Can’t Hold Us”, nagrany we współpracy z Ryanem Lewisem i Rayem Daltonem również zdobył ogólnoświatowe uznanie.

Macklemore wraz z producentem Ryanem Lewisem wydał debiutancki album pt. „The Heist” 8 października 2012 roku, który uzyskał drugie miejsce na liście Billboard 200, sprzedając się w pierwszym tygodniu w ilości 78 tysięcy kopii[2]. Podczas 56. ceremonii wręczenia nagród Grammy w 2014 roku duet zdobył cztery statuetki.

26 lutego 2016 ukazał się kolejny album Macklemore’a powstały we współpracy z Ryanem Lewisem, zatytułowany „This Unruly Mess I've Made”.

Macklemore wraz z zespołem wystąpił na pięciu koncertach w Polsce. Pierwszy z nich odbył się w warszawskim Torwarze 24 września 2013 roku i promował „The Heist”, drugi, promujący „This Unruly Mess I've Made”, w łódzkiej Atlas Arenie 18 marca 2016 r., trzeci, ponownie w warszawskim Torwarze, promujący album „Gemini” 26 kwietnia 2018 dla blisko 6 000 słuchaczy, czwarty podczas Kraków Live Festival 17 sierpnia 2019 i piąty, promujący trzeci solowy album artysty „Ben(inne języki)”, odbył się w EXPO XXI w Warszawie 29 kwietnia 2023[3].

Wczesne życie

Ben Haggerty urodził się 19 czerwca 1983 roku w Seattle, gdzie dorastał. Uczęszczał do Garfield High School i Nathan Hale High School. Mimo że nie urodził się w muzykalnej rodzinie, to jego rodzice popierali jego muzyczne przedsięwzięcia[4]. Haggerty miał 6 lat, kiedy po raz pierwszy usłyszał utwory hip-hopowej grupy Digital Underground[5][6]. Mając czternaście lat, po raz pierwszy zaczął pisać teksty utworów[5][6]. W tym wieku jego przyjaciele nazywali go "professor Macklemore".

Zdrowie

W sierpniu 2008 roku Macklemore zgłosił się na odwyk z powodu uzależnienia od narkotyków i alkoholu[7]. W filmie dokumentalnym z 2012 roku powiedział, że większość lat dwudziestych spędził, próbując walczyć ze swoimi uzależnieniami i destrukcyjnym stylem życia:

Chcę być kimś, kto jest szanowany, i to nie tylko ze względu na moją muzykę. Chcę być szanowany ze względu na sposób, w jaki traktuję ludzi… Muzyka jest moim twórczym ujściem, pozwalającym wyrazić to, co jest dla mnie ważne; co ma znaczenie, co ma wartość. I chcę być za to szanowany[8].

Życie prywatne

Jest żonaty, ma dwie córki[9][10].

Dyskografia

Albumy

  • Open Your Eyes (2000)
  • The Language of My World (2005)
  • The Unplanned Mixtape (2009)
  • The Vs. EP (wraz z Ryanem Lewisem) (2009)
  • The Vs. Redux (wraz z Ryanem Lewisem) (2010)
  • The Heist (wraz z Ryanem Lewisem) (2012)
  • This Unruly Mess I've Made (wraz z Ryanem Lewisem) (2016)
  • Gemini (2017)
  • Ben (2023)

Single

  • 2005: Love Song (feat. Evan Roman)
  • 2009: The Town
  • 2011: And We Danced (feat. Ziggy Stardust)
  • 2011: Wings
  • 2012: Same Love (feat. Mary Lambert)
  • 2012: Thrift Shop (feat. Wanz)
  • 2013: Can’t Hold Us (feat. Ray Dalton)
  • 2013: White Walls (feat. Schoolboy Q & Hollis)
  • 2015: Downtown (feat. Eric Nally, Melle Mel, Kool Moe Dee & Grandmaster Caz)
  • 2016: Dance Off (feat. Idris Elba & Anderson .Paak)
  • 2017: Glorious (feat. Skylar Grey) – platynowa płyta w Polsce[11]
  • 2017: Marmalade (feat. Lil Yachty)
  • 2017: Good Old Days (feat. Kesha)
  • 2019: I Don’t Belong in This Club (wraz z Why Don't We)
  • 2019: Shadow (feat. Iro)
  • 2019: It’s Christmas Time (feat. Dan Caplen)
  • 2021: Next Year (feat. Windser)
  • 2022: Chant (wraz z Tones and I)
  • 2022: Maniac (feat. Windser)
  • 2022: Faithful (wraz z NLE Choppa)
  • 2023: Heroes (feat. DJ Premier)

Single promocyjne

  • 2010: My Oh My
  • 2011: Otherside (Redux Live)
  • 2009: Irish Celebration
  • 2015: Growing Up (feat. Ed Sheeran)
  • 2015: White Privilege II

Teledyski

  • 2011: My Oh My
  • 2011: Irish Celebration
  • 2011: Wings
  • 2011: Otherside (feat. Fences)
  • 2011: Otherside (Remix) (feat. Fences)
  • 2011: And We Danced (feat. Ziggy Stardust)
  • 2012: Victory Lap
  • 2012: Thrift Shop (feat. Wanz)
  • 2012: Same Love (feat. Mary Lambert)
  • 2013: Can’t Hold Us (feat. Ray Dalton)
  • 2013: White Walls (feat. Schoolboy Q & Hollis)
  • 2015: Downtown (feat. Eric Nally, Melle Mel, Kool Moe Dee & Grandmaster Caz)
  • 2016: Kevin (feat. Leon Bridges)
  • 2016: Dance Off (feat. Idris Elba & Anderson .Paak)
  • 2016: Drug Dealer (feat. Ariana Deboo)
  • 2017: Glorious (feat. Skylar Grey)
  • 2017: Marmalade (feat. Lil Yachty)
  • 2017: Good Old Days (feat. Kesha)
  • 2017: Corner Store (feat. Dave B & Travis Thompson)

Przypisy

  1. Macklemore & Ryan Lewis Return To Top Of Hot 100. Billboard. [dostęp 2013-04-28]. (ang.).
  2. On the Charts: Mumford & Sons Slip, Macklemore and Ryan Lewis Impress. rollingstone.com. [dostęp 2013-04-28]. (ang.).
  3. Intymne spotkania, czyli warszawski koncert Macklemore'a [RELACJA, ZDJĘCIA] [online], Onet Kultura, 30 kwietnia 2023 [dostęp 2023-05-28] (pol.).
  4. Seattle rapper Macklemore ready to take a shot at pop stardom. seattletimes.com. [dostęp 2013-04-28]. (ang.).
  5. a b 106 & Park Guest Rewind: Macklemore and Ryan Lewis. bet.com. [dostęp 2013-04-28]. (ang.).
  6. a b 106 & Park Exclusives: Macklemore and Ryan Lewis Put In Work. bet.com. [dostęp 2013-04-28]. (ang.).
  7. Simon Vozick-Levinson, Macklemore Opens Up About His Struggle to Stay Sober [online], Rolling Stone, 28 marca 2013 [dostęp 2025-12-23] (ang.).
  8. Jabari Presents: Macklemore & Ryan Lewis (Documentary). Jabari 2012-10-23. [dostęp 2025-12-23].
  9. Macklemore Welcomes First Child. rap-up.com. [dostęp 2016-10-29]. (ang.).
  10. Joe Lynch: Macklemore Got Secretly Married After Same Sex Marriage Ruling. billboard.com. [dostęp 2016-10-29]. (ang.).
  11. Oficjalna Lista Wyróżnień – platynowe płyty [online], OLiS [dostęp 2024-01-12].

Linki zewnętrzne