Ella Jane Fitzgerald (ur. 25 kwietnia 1917 w Newport News, zm. 15 czerwca 1996 w Beverly Hills)[1][2]amerykańska wokalistka jazzowa, zwana „Pierwszą Damą Piosenki” (First Lady of Song). Jedna z najwybitniejszych śpiewaczek w historii tego gatunku. Odznaczona Medalem Wolności przez prezydenta George’a Busha.

Życiorys

W 1934 debiutowała w konkursie piosenki w Apollo Theater w nowojorskim Harlemie. Szybko została dostrzeżona jako obiecujący talent i zaangażowana do orkiestry swingowej Chicka Webba. Po jego śmierci objęła kierownictwo zespołu (1939) i zmieniła jego nazwę na Ella Fitzgerald and Her Famous Orchestra.

W 1941 rozpoczęła karierę solową, śpiewając w klubach i salach koncertowych Nowego Jorku. W tym czasie przyjęła wyróżniający się styl śpiewania – scat[3]. Od 1946 odbywała międzynarodowe podróże koncertowe z amerykańskim impresario Normanem Granzem i występowała m.in. z Countem Basiem, Dukiem Ellingtonem[3] oraz z grupą All Stars (w ramach Jazz at the Philharmonic). W 1965 wystąpiła w Polsce. Od połowy lat 50. XX wieku z powodzeniem nagrywała utwory George’a Gershwina i Cole Portera[3]

Trzykrotnie wychodziła za mąż. Jej drugim mężem był słynny kontrabasista Ray Brown, z którym adoptowała syna swojej kuzynki. Pod koniec życia straciła wzrok wskutek zaawansowanej cukrzycy, a w 1993 z powodu dalszych powikłań przeszła amputację nóg. Niedługo po ostatniej operacji zmarła w swoim domu w Beverly Hills. Została pochowana na cmentarzu Inglewood Park w Inglewood[4].

Wybrane nagrody i wyróżnienia

  • 1961: honorowe członkostwo Alpha Kappa Alpha
  • 1965: nagroda American Society of Composers, Authors and Publishers
  • 1967: honorowa prezesura The Martin Luther King Foundation
  • 1976: Award of Distinction przyznana przez The National Association of Sickle Cell Diseases
  • 1985: NEA Jazz Masters Award[5]
  • 1987: National Medal of Arts[6]

Wybrana dyskografia

  • 1949: South Pacific
  • 1956:
    • Ella Fitzgerald Sings the Cole Porter Songbook
    • Ella and Louis
    • Ella Fitzgerald Sings the Rodgers & Hart Songbook
  • 1957: Ella Fitzgerald Sings the Duke Ellington Songbook
  • 1958: Ella Swings Lightly
  • 1959: Ella Fitzgerald Sings the George and Ira Gershwin Songbook
  • 1960: Ella in Berlin: Mack the Knife
  • 1962: Ella Swings Brightly with Nelson

Przypisy

  1. Ella Fitzgerald Biography [online], biography.com [dostęp 2017-04-26] (ang.).
  2. Stephen Holden, Ella Fitzgerald, the Voice of Jazz, Dies at 79 [online], nytimes.com, 16 czerwca 1996 [dostęp 2017-04-26] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-26] (ang.).
  3. a b c Tadeusz Nowak (red.), Oksfordzki słownik biograficzny, Warszawa: Bertelsmann Media, 1999, s. 151, ISBN 83-7227-109-7 (pol.).
  4. Kuba Koziołkiewicz, Była „pierwszą damą jazzu”. Mija 20 lat od śmierci Elli Fitzgerald [online], muzyka.onet.pl, 15 czerwca 2016 [dostęp 2017-04-26] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-27] (pol.).
  5. NEA Jazz Masters [online], arts.gov [dostęp 2017-04-26] (ang.).
  6. NEA – National Medal of Arts. nea.gov. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-21)]..

Linki zewnętrzne