CS Knowledge Base

Cefaleksyna, (łac. Cefalexinum) – antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn I generacji, pochodna kwasu 7-aminocefalosporanowego (7-ACA). Wykazuje działanie bakteriobójcze. Jest relatywnie wrażliwa na działanie beta-laktamaz.

Jej działanie polega na przerwaniu biosyntezy ściany komórkowej, poprzez hamowanie enzymu odpowiedzialnego za tworzenie połączeń poprzecznych (sieciowania) między łańcuchami peptydoglikanu, i w ten sposób zapobieganie wzrostowi patogenu. Biologiczny okres półtrwania u psa, przy założeniu prawidłowego funkcjonowania nerek, wynosi 1,3-2 godzin.

Biologiczny okres półtrwania wynosi około 1 godziny. Wydalanie następuje przez nerki, drogą przesączania kłębuszkowego i wydzielania kanalikowego. Cefaleksyna nie jest metabolizowana.

• zakażenia układu oddechowego
• zakażenia dróg moczowych i gruczołu krokowego
• zakażenia skóry
• zakażenia tkanek miękkich
• zakażenia kości i stawów
• zapalenie ucha środkowego

• nadwrażliwość na lek
• niewydolność nerek
• ciężkie choroby układu pokarmowego
• równoczesne leczenie lekami nefrotoksycznymi

• skórne reakcje alergiczne
• ból brzucha
• nudności
• wymioty
• ból głowy
• zmiany składu krwi
• zapalenie nerek
• zaburzenia funkcji wątroby

• Cefaleksyna – kapsułki 0,25 g, 0,5 g
• Keflex – granulat do przygotowania zawiesiny doustnej 0,05 g/ml, kapsułki 0,25 g, 0,5 g
• Kefavet - tabletki 250 mg

Doustnie. Dawkę i częstotliwość stosowania ustala lekarz. Zwykle dorośli 250–500 mg co 6 godzin w czterech dawkach.

Stosowanie leku u kobiet w ciąży jest dozwolone w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

• Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna. ISBN 83-7430-006-X.