Robert Clayton Shantz (ur. 26 września 1925) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 16 sezonów w Major League Baseball.
Schantz w 1948 roku podpisał kontrakt jako wolny agent z Philadelphia Athletics, w którym zadebiutował 1 maja 1949 w meczu przeciwko Washington Senators jako reliever[1][2]. W 1951 po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd, zaś rok później zaliczając najwięcej zwycięstw i ze wskaźnikiem ERA 2,48 (3. wynik w lidze), został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem[1][3]. W lutym 1957 w ramach wymiany zawodników przeszedł do New York Yankees[4].
W 1957 i 1960 wystąpił w World Series w sumie w sześciu meczach jako reliever; w sezonie 1957 miał najlepszy wskaźnik ERA w American League (2,45)[1][5][6]. W 1958 po raz pierwszy otrzymał Złotą Rękawicę[7]. Grał jeszcze w Pittsburgh Pirates, Houston Colt .45's, St. Louis Cardinals, Chicago Cubs i Philadelphia Phillies[1].
| Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
|---|---|---|
| MVP National League | 1952 | [3] |
| 3× All-Star | 1951, 1952, 1957 | [1] |
| 8× Gold Glove Award | 1957–1964 | [7] |
Przypisy
- ↑ a b c d e Bobby Shantz Statistics. baseball-reference.com. [dostęp 2013-06-23]. (ang.).
- ↑ Senators - Athletics Box Score. baseball-reference.com. [dostęp 2013-06-23]. (ang.).
- ↑ a b 1952 AL MVP Voting. baseball-reference.com. [dostęp 2013-06-23]. (ang.).
- ↑ Bobby Shantz Transactions. baseball-reference.com. [dostęp 2013-06-23]. (ang.).
- ↑ 1957 World Series. baseball-reference.com. [dostęp 2013-06-23]. (ang.).
- ↑ 1960 World Series. baseball-reference.com. [dostęp 2013-06-23]. (ang.).
- ↑ a b Gold Glove Winners. mlb.com. [dostęp 2013-06-23]. (ang.).