Ben Shalom Bernanke (ur. 13 grudnia 1953 w Auguście w stanie Georgia) – amerykański ekonomista, od 2006 do stycznia 2014 przewodniczący Rady Gubernatorów Systemu Rezerwy Federalnej (Fed). Od sierpnia 2002 do czerwca 2005 był członkiem Rady Gubernatorów Rezerwy Federalnej, zaś w latach 2005–2006 był przewodniczącym prezydenckiej Rady Doradców Ekonomicznych. „Tygodnik Time” ogłosił go Człowiekiem Roku 2009[1]. Laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii za 2022 rok.

Życiorys

Urodził się w rodzinie żydowskiej. Jego ojciec prowadził wraz z wujem aptekę odkupioną od jego dziadka, Jonasa Bernankego[2], który przed wyemigrowaniem do Stanów Zjednoczonych mieszkał w Przemyślu[3]. Szkołę średnią ukończył w 1971 w Dillon (w stanie Karolina Południowa), tytuł magistra otrzymał (z najwyższym wyróżnieniem) w 1975 na Uniwersytecie Harvarda, zaś stopień doktora nadał mu w 1979 Massachusetts Institute of Technology. Uczył na Uniwersytecie Stanforda w latach 1979–1985, następnie został profesorem na wydziale ekonomii Uniwersytetu w Princeton. Wydziałem tym zarządzał od 1996 do 2002. Dał kilka wykładów w London School of Economics na temat teorii i polityki pieniężnej i napisał trzy podręczniki o makroekonomii. W pracy akademickiej specjalizował się w ekonomicznej analizie przyczyn kryzysu z lat 1929–1933, których upatrywał, podobnie jak Milton Friedman, głównie w błędnej polityce monetarnej banków centralnych[4][5].

W marcu 2005, na kilka miesięcy przed objęciem funkcji przewodniczącego CEA wygłosił wykład, w którym argumentował, że to międzynarodowe czynniki ekonomiczne (w szczególności, globalny przerost oszczędności – ang. global savings glut) są główną przyczyną nierównowagi bilansu płatniczego Stanów Zjednoczonych[6]. Wykład był kontrowersyjny, ponieważ wielu ekonomistów uważało, że przyczyną są wydatki rządowe i cięcia podatków wprowadzone przez administrację George’a Busha. Między innymi z tego powodu uważano, że jak na potencjalnego szefa Fed (który powinien być niezależny politycznie), Bernanke jest zbyt mocno związany z Bushem.

24 października 2005 prezydent George W. Bush wyznaczył go na następcę Alana Greenspana, Przewodniczącego Rady Gubernatorów Systemu Rezerwy Federalnej Stanów Zjednoczonych. Po zatwierdzeniu przez Senat Bernanke pełnił tę funkcję od 1 lutego 2006 do 31 stycznia 2014 roku, kiedy to zastąpiła go Janet Yellen[7].

Od lutego 2014 jest honorowym pracownikiem naukowym i rezydentem programu badań ekonomicznych w Brookings Institution.

W 2022 roku, razem z Douglasem Diamondem i Philipem Dybvigiem został laureatem Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii[8].

Przypisy

  1. Time, ''Person of the Year 2009'' [online], time.com [zarchiwizowane z adresu 2013-08-26]..
  2. Wall Street Journal, Fed Chief’s Boyhood Home Is Sold After Foreclosure.
  3. Ellis Island passengers list.
  4. Ben S Bernanke, The Macroeconomics of the Great Depression: A Comparative Approach, „NBER”, 1 sierpnia 1994 [dostęp 2017-01-25].
  5. Ben Bemanke, Harold James, The Gold Standard, Deflation, and Financial Crisis in the Great Depression: An International Comparison, „NBER”, 1 stycznia 1991 [dostęp 2017-01-25].
  6. Ben Bernanke, The Global Saving Glut and the U.S. Current Account Deficit [online], Federal Reserve Board, 10 marca 2005 [dostęp 2017-01-25].
  7. Bloomberg Econoday: Janet Yellen [online], bloomberg.econoday.com [zarchiwizowane z adresu 2015-04-06]..
  8. The Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel 2022 [online], Nobel Media AB, 10 października 2022 [dostęp 2022-10-10] (ang.).