Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈo.pe.ra/(classice)
Syllabificatio phonetica: o·pe·ra morphologica: oper-a

Notatio

← Latine: opus

Nomen substantivum

oper|a, -ae fem.

  1. Actio qua fit opus.

Declinatio

f. sing. plur.
nom. opera operae I
gen. operae operārum II
dat. operae operīs III
acc. operam operās IV
abl. operā operīs VI
voc. opera operae V

Usus

Exempla

Dictiones collatae

Dictiones derivatae

Translationes

Actio qua fit opusdilatare ▼
Actio qua fit opuscollabi ▲

Discretiva

opera dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

Formae affines

opera

Proprietates grammaticales
Forma Modus flexurae originis
opera casus nominativus pluralis substantivi opus
opera casus accusativus pluralis substantivi opus
opera casus vocativus pluralis substantivi opus
Appellatio pronuntiatusque
API: /ˈo.pe.ra/(classice)
Syllabificatio phonetica: o·pe·ra morphologica: oper-a

operā

Proprietates grammaticales
Forma Modus flexurae originis
operā casus ablativus singularis substantivi opera
Appellatio pronuntiatusque
API: /ˈo.pe.raː/(classice)
Syllabificatio phonetica: o·pe·rā morphologica: oper-a

opera

Proprietates grammaticales1
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
opera tertia singularis imperfectum activa indicativus opera
Appellatio pronuntiatusque
API: /o.peˈra/
Syllabificatio phonetica: o·pe·ra morphologica: oper-a
Proprietates grammaticales2
Forma Modus flexurae originis
opera casus nominativus/accusativus singularis articulatus substantivi operă
Appellatio pronuntiatusque
API: /ˈo.pe.ra/
Syllabificatio phonetica: o·pe·ra morphologica: oper-a

opera

Proprietates grammaticales
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
opera tertia singularis praesens activa indicativus operar
opera secunda singularis praesens affirmativa imperativus operar
Appellatio pronuntiatusque
API: [oˈpe.ɾa]
Syllabificatio phonetica: o·pe·ra morphologica: oper-a

opera

Proprietates grammaticales
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
opera tertia singularis praesens activa indicativus operare
opera secunda singularis praesens activa imperativus operare
Appellatio pronuntiatusque
operaAPI: /ˈɔ.pe.ra/
Syllabificatio phonetica: o·pe·ra morphologica: oper-a

opera

Proprietates grammaticales
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
opera tertia singularis praesens activa indicativus operar
opera secunda singularis praesens affirmativa imperativus operar
Appellatio pronuntiatusque
API: [ɔˈpɛ.ɾɜ](Lusitane)
Syllabificatio phonetica: o·pe·ra morphologica: oper-a

Loci

Vitruvius
ca. -80…-15
Apuleius
ca. 125-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (30-22 a.C.n.)

  • Namque ut civitatibus magnis aut regibus aut civibus nobilibus opera fecerunt, ita id sunt adepti. At qui non minore studio et ingenio sollertiaque fuerunt nobilibus et humili fortuna civibus non minus egregie perfecta fecerunt opera, nullam memoriam sunt adsecuti, quod hi non ab industria neque artis sollertia sed a felicitate fuerunt deserti, ut Hegias Atheniensis, Chion Corinthius, Myagrus Phocaeus, Pharax Ephesius, Boedas Byzantius etiamque alii plures. —De architectura Vitruvii [1][2]

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

  • Sed quidam de coetu illo rusticorum: «Nefas» ait «tam bellum asinum sic enecare et propter luxuriem lasciviamque amatoriam criminatum opera servitioque tam necessario carere, cum alioquin exsectis genitalibus possit neque in venerem nullo modo surgere vosque omni metu periculi liberare, insuper etiam longe crassior atque corpulentior effici. —Metamorphoseon libri XI Apulei [3][2]