Gaélico escocés

Parte de la Lista Swadesh.

ceann
pronunciación falta agregar

Etimología 1

Del irlandés antiguo cenn.

Sustantivo masculino

1 Anatomía
Cabeza.
2
Extremo o fin de un objeto.
3
Jefe.

Declinación

Declinación de ceann(primera declinación) []
Singular Plural Singular definido Plural definido
Nominativo sg.ceann pl.cinn sg. def.an ceann pl. def.na cinn
Genitivo sg.cinn pl.cheann sg. def.a' chinn pl. def.nan ceann
Dativo sg.ceann pl.cinn sg. def.a' cheann pl. def.na cinn
Vocativo sg.a chinn pl.a cheanna

Parte de la Lista Swadesh.

ceann
pronunciación (AFI) [caːn̪ˠ]
[can̪ˠ]

Etimología 1

Del irlandés antiguo cenn.

Sustantivo masculino

1 Anatomía
Cabeza.
  • Sinónimo: cloigeann
  • Ejemplo: 

    Bhéarfaidh mise sin duit,' arsa an fathach, 'ach caithfidh achan rud a n-iarrfaidh mise ort a dhéanamh, sin nó an ceann a chailleadh.Deane. The Field Day anthology of Irish writing vol. 4. Editado por: Angela Bourke. Editorial: NYU Press. 2002. ISBN: 0814799086. OBS.: Irish Women's Writing and Traditions

2
Extremo o fin de un objeto.
3
Unidad, uno.
  • Uso: usado para contar animales o cosas. para contar personas se usa duine en su lugar.
  • Sinónimo: aonad
  • Ejemplo: 

    D'imigh an buachaill amach ar an tigh phobail arís, agus fuair sé é féin i ngarraí álainn breá plúr, agus bhain sé ceann do na plúir agus thug leis é.An rí nach raibh le fáil bháis. 1896.

Declinación

Declinación de ceann(primera declinación) []
Singular Plural Singular definido Plural definido
Nominativo sg.ceann pl.cinn sg. def.an ceann pl. def.na cinn
Genitivo sg.cinn pl.ceann sg. def.an chinn pl. def.na gceann
Dativo sg.ceann pl.cinn sg. def.leis an ngceann, don cheann pl. def.leis na cinn
Vocativo sg.a chinn pl.a cheanna

Referencias y notas