English
Pronunciation
Noun
vigor (countable and uncountable, plural vigors)
- (American spelling) Alternative form of vigour.
Anagrams
Catalan
Etymology
Borrowed from Latin vigōrem (“vigour”). First attested in the 13th century.[1]
Pronunciation
- IPA(key): (Northern) [biˈɣur]
- IPA(key): (Balearic, Valencia) [viˈɣor]
- IPA(key): (Central, Northwestern) [biˈɣor]
Audio (Barcelona): (file) - Hyphenation: vi‧gor
Noun
vigor m or f (plural vigors)
Related terms
References
- ^ “vigor”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
Further reading
- “vigor”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “vigor” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “vigor”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
Latin
Etymology
Etymology tree
From vigeō (“thrive, flourish”) + -or.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈwɪ.ɡɔr]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈviː.ɡor]
Noun
vigor m (genitive vigōris); third declension
Declension
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | vigor | vigōrēs |
| genitive | vigōris | vigōrum |
| dative | vigōrī | vigōribus |
| accusative | vigōrem | vigōrēs |
| ablative | vigōre | vigōribus |
| vocative | vigor | vigōrēs |
Derived terms
Related terms
Descendants
References
- “vigor”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “vigor”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- "vigor", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- “vigor”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- William Dwight Whitney, Benjamin Eli Smith, editors (1895–1910), “vigor”, in The Century Dictionary […], New York, N.Y.: The Century Co., →OCLC.
Old French
Noun
vigor oblique singular, m (oblique plural vigors, nominative singular vigors, nominative plural vigor)
- alternative form of vigur
Piedmontese
Alternative forms
Pronunciation
Noun
vigor m (plural vigor)
Portuguese
Etymology
From Latin vigōrem (“vigour”).
Pronunciation
- Hyphenation: vi‧gor
Noun
vigor m (plural vigores)
Derived terms
Further reading
- “vigor”, in Dicionário Aulete Digital (in Portuguese), Rio de Janeiro: Lexikon Editora Digital, 2008–2026
- “vigor”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026
Spanish
Etymology
Etymology tree
Borrowed from Latin vigōrem (“vigour”).
Pronunciation
Noun
vigor m (plural vigores)
Derived terms
Related terms
Further reading
- “vigor”, in Diccionario de la lengua española [Dictionary of the Spanish Language] (in Spanish), online version 23.8.1, Royal Spanish Academy [Spanish: Real Academia Española], 15 December 2025