Latin
Etymology
Etymology tree
Latin sēmifactus
From sēmi- (“half, semi-”) + factus (“done, made”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [seː.mɪˈfak.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [se.miˈfak.tus]
Adjective
sēmifactus (feminine sēmifacta, neuter sēmifactum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | sēmifactus | sēmifacta | sēmifactum | sēmifactī | sēmifactae | sēmifacta | |
| genitive | sēmifactī | sēmifactae | sēmifactī | sēmifactōrum | sēmifactārum | sēmifactōrum | |
| dative | sēmifactō | sēmifactae | sēmifactō | sēmifactīs | |||
| accusative | sēmifactum | sēmifactam | sēmifactum | sēmifactōs | sēmifactās | sēmifacta | |
| ablative | sēmifactō | sēmifactā | sēmifactō | sēmifactīs | |||
| vocative | sēmifacte | sēmifacta | sēmifactum | sēmifactī | sēmifactae | sēmifacta | |
References
- “semifactus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “semifactus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “semifactus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.