Latin

Alternative forms

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *per-
Proto-Indo-European *preh₂-
Proto-Indo-European *-i
Proto-Indo-European *préh₂i?
Proto-Italic *prai
Proto-Italic *prai-
Latin prae-
Latin fōc-
Proto-Indo-European *-h₂
Proto-Indo-European *-éh₂
Proto-Indo-European *-yéti
Proto-Indo-European *-eh₂yéti
Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
Proto-Italic *-ājō
Proto-Italic *-āō
Latin -ō
Latin praefōcō

    From prae- + fōc- (“throat”) + -ō (verb-forming suffix).

    Pronunciation

    Verb

    praefōcō (present infinitive praefōcāre, perfect active praefōcāvī, supine praefōcātum); first conjugation

    1. (transitive) to choke, suffocate
    2. (transitive) to block, obstruct
    3. (passive voice) to be choking

    Conjugation

       Conjugation of praefōcō (first conjugation)
    indicative singular plural
    first second third first second third
    active present praefōcō praefōcās praefōcat praefōcāmus praefōcātis praefōcant
    imperfect praefōcābam praefōcābās praefōcābat praefōcābāmus praefōcābātis praefōcābant
    future praefōcābō praefōcābis praefōcābit praefōcābimus praefōcābitis praefōcābunt
    perfect praefōcāvī praefōcāvistī praefōcāvit praefōcāvimus praefōcāvistis praefōcāvērunt,
    praefōcāvēre
    pluperfect praefōcāveram praefōcāverās praefōcāverat praefōcāverāmus praefōcāverātis praefōcāverant
    future perfect praefōcāverō praefōcāveris praefōcāverit praefōcāverimus praefōcāveritis praefōcāverint
    passive present praefōcor praefōcāris,
    praefōcāre     		praefōcātur praefōcāmur praefōcāminī praefōcantur
    imperfect praefōcābar praefōcābāris,
    praefōcābāre     		praefōcābātur praefōcābāmur praefōcābāminī praefōcābantur
    future praefōcābor praefōcāberis,
    praefōcābere     		praefōcābitur praefōcābimur praefōcābiminī praefōcābuntur
    perfect praefōcātus + present active indicative of sum
    pluperfect praefōcātus + imperfect active indicative of sum
    future perfect praefōcātus + future active indicative of sum
    subjunctive singular plural
    first second third first second third
    active present praefōcem praefōcēs praefōcet praefōcēmus praefōcētis praefōcent
    imperfect praefōcārem praefōcārēs praefōcāret praefōcārēmus praefōcārētis praefōcārent
    perfect praefōcāverim praefōcāverīs praefōcāverit praefōcāverīmus praefōcāverītis praefōcāverint
    pluperfect praefōcāvissem praefōcāvissēs praefōcāvisset praefōcāvissēmus praefōcāvissētis praefōcāvissent
    passive present praefōcer praefōcēris,
    praefōcēre     		praefōcētur praefōcēmur praefōcēminī praefōcentur
    imperfect praefōcārer praefōcārēris,
    praefōcārēre     		praefōcārētur praefōcārēmur praefōcārēminī praefōcārentur
    perfect praefōcātus + present active subjunctive of sum
    pluperfect praefōcātus + imperfect active subjunctive of sum
    imperative singular plural
    first second third first second third
    active present — praefōcā — — praefōcāte —
    future — praefōcātō praefōcātō — praefōcātōte praefōcantō
    passive present — praefōcāre — — praefōcāminī —
    future — praefōcātor praefōcātor — — praefōcantor
    non-finite forms infinitive participle
    active passive active passive
    present praefōcāre praefōcārī praefōcāns —
    future praefōcātūrum esse praefōcātum īrī praefōcātūrus praefōcandus
    perfect praefōcāvisse praefōcātum esse — praefōcātus
    future perfect — praefōcātum fore — —
    perfect potential praefōcātūrum fuisse — — —
    verbal nouns gerund supine
    genitive dative accusative ablative accusative ablative
    praefōcandī praefōcandō praefōcandum praefōcandō praefōcātum praefōcātū

    Synonyms

    References

    • “praefoco”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “praefoco”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “praefoco”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    source: https://en.wiktionary.org/wiki/praefoco