Dutch
Pronunciation
Etymology 1
From Middle Dutch dronken, from Old Dutch druncan, from Proto-Germanic *drunkanaz.
Adjective
dronken (comparative dronkener, superlative dronkenst)
- drunk, drunken, in a state of intoxication after drinking alcohol beverages
- Synonyms: zat, bezopen, blauw, beschonken, lazarus
Declension
| Declension of dronken | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | dronken | |||
| inflected | dronken | |||
| comparative | dronkener | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | dronken | dronkener | het dronkenst het dronkenste | |
| indefinite | m./f. sing. | dronken | dronkener | dronkenste |
| n. sing. | dronken | dronkener | dronkenste | |
| plural | dronken | dronkener | dronkenste | |
| definite | dronken | dronkener | dronkenste | |
| partitive | dronkens | dronkeners | — | |
Derived terms
- brooddronken
- dronken als een aap
- dronken als een balletje
- dronken als een kanon
- dronken als een kartouw
- dronken als een snip
- dronken als een tempelier
- dronken als een tor
- dronken slet
- dronkenlap
- dronkenman
- dronkenschap
- machtsdronken
- schijt hebben aan dronken Naatje
- slaapdronken
- smoordronken
- steendronken
- stomdronken
- vreugdedronken
- zegedronken
Descendants
- Afrikaans: dronk
- Berbice Creole Dutch: drunggu
- Negerhollands: dronk, drun, drunk
- → Sranan Tongo: drungu
- → Saramaccan: dòongò
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Verb
dronken
- inflection of drinken:
Etymology 3
See the etymology of the corresponding lemma form.
Noun
dronken
Anagrams
Middle English
Verb
dronken
- past participle of drynken
- 14th Century, Chaucer, General Prologue
- And whan that he wel dronken hadde the wyn,
Than wolde he speke no word but Latyn.- And when he had drunk all the wine
He would not speak a word other than Latin
- And when he had drunk all the wine
- And whan that he wel dronken hadde the wyn,
- 14th Century, Chaucer, General Prologue