Mira tamién: Y

Multillingüe

Manera d'escribir «y».

Lletra y grafía

  1. (Escritura) Ventena quinta lletra del alfabetu llatín básicu modernu, na so forma minúscula, de nome ye o y griega.

Otres formes

  • forma mayúscula: Y

Términos rellacionaos

  • del alfabetu griegu: υ


Asturianu

Pronunciación

  • pal pronome: [ i ], [ j ]
  • pa la preposición: [ j ]
  • pa la conxunción: [ i ], [ j ], [ ʝ ]

Etimoloxía

  • pal pronome: Del llatín illi.
  • pa la preposición: Del debilitamientu de la preposición «de».
  • pa la conxunción: Del llatín et.

Pronome

singular -y; plural -yos

  1. Clíticu de tercer persona que sustitúi o fai referencia a un complementu indireutu.

Observaciones

  • Escríbese siempres con guión delantre.
-y

Variantes dialeutales

Términos rellacionaos

Preposición

  1. asturianu occidental Debilitamientu de la preposición «de» en topónimos compuestos.
    Veiga y Campu (> *Veiga de Campu), Vau y Barayu (> *Vau de Barayu)

Términos rellacionaos

Conxunción

  1. Emplégase pa xuntar pallabres o elementos, sumando una a otra.

Otres formes

Sinónimos

Traducciones y equivalencies

Referencies

  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
  • Gramática de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2001, Uviéu, 3ª edición; ISBN: 84-8168-210-8. Consulta PDF on-line.
  • Diccionariu de consultes llingüístiques del asturianu, Ramón d'Andrés Díaz, Ediciones Trabe, 2021, Uviéu; ISBN: 978-84-18286-55-1.
  • Normes ortográfiques; Academia de la Llingua Asturiana, Uviéu, 2021, 8a. edición; ISBN: 978-84-8168-572-5. Consulta del PDF on-line

Español

Pronunciación

  • [ i ]

Conxunción

  1. Y.

Otres formes

Referencies

  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Francés

Pronunciación

  • [ i ]

Etimoloxía

  • Del llatín hic, equí, o del llatín ibi, ehí.

Pronome

  1. Pronome átonu alverbial que sustitúi o fai referencia a un aditamentu (non introducíu pola preposición de).
  2. Pronome átonu alverbial que sustitúi o fai referencia a un suplementu (non introducíu pola preposición de).

Términos rellacionaos

Referencies

  • Dictionnaire de l’Académie française. 9e édition. Académie française. Consulta on-line.
  • Le Trésor de la langue française informatisé (1971-1994). Centre National de Ressources Textuelles et Lexicales. Consulta on-line.


Guaraní

Sustantivu

  1. Agua (H2O).