Adolf Otto Reinhold Windaus (25 Aralık 1876 - 9 Haziran 1959) Alman kimyagerdir. 1928 yılında, steroller ve sterollerin vitaminler ile ilişkisi konusundaki çalışmaları için Nobel Kimya Ödülü'nü aldı. Windaus ayrıca, 1939 yılında Nobel Kimya Ödülü kazanan Adolf Butenandt'un doktora hocasıdır.
Adolf Windaus, Berlin'de doğdu. Emil Fischer'ın kimya derslerine girdi. Berlin Humboldt Üniversitesi'nde kimya ve tıp okumaya başladı, daha sonra eğitimine Freiburg Üniversitesi'nde devam etti. 1900 yılının başlarında doktorasını tamamladı ve Freiburg Üniversitesi'nde kolesterol ve diğer steroller üzerine çalışmaya başladı. 1913'te, Innsbruck Üniversitesi'nde kimya profesörü oldu. 1915'te Göttingen Üniversitesi'ne geçti ve emekli olduğu 1944 yılına kadar burada çalışmaya devam etti.
Kolesterolün vitamin D3'e (kolekalsiferol) dönüşmesinin hangi yollarla olduğunun keşfedilmesinde rol aldı. Bu konudaki patent haklarını, 1927'de tıbbi Vigantol formunu çıkaran Bayer ve Merck şirketlerine verdi.[1]
Kaynakça
- Karl Dimroth (1976). "Das Portrait: Adolf Windaus 1876-1959". Chemie in unserer Zeit. 10 (6). ss. 175-179. doi:10.1002/ciuz.19760100603.
- H. H. Inhoffen (1960). "Adolf Windaus zum Gedächtnis". Naturwissenschaften. 47 (5). ss. 97-99. doi:10.1007/BF00628571.
- George Wolf (2004). "The Discovery of Vitamin D: The Contribution of Adolf Windaus" (PDF). J. Nutr. 134 (6). ss. 1299-1302. PMID 15173387. 24 Mart 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF)3 Temmuz 2010.
- Adolf Butenandt (1960). "Zur Geschichte der Sterin- und Vitamin-Forschung. Adolf Windaus zum Gedächtnis". J. Nutr. 72 (18). ss. 645-651. doi:10.1002/ange.19600721802.
Dış bağlantılar
- Windaus'un, nobelprize.org sitesindeki biyografisi24 Temmuz 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

