Pancuran nyaéta pakakas tradisional anu dijieun tina leunjeuran awi paranti ngocorkeun cai tina tempat anu luhur (saperti cinyusu) ka tempat anu leuwih handap.[1]

Cara Nyieun

Pancuran biasana dijieun tina awi anu lempeng sarta miboga buku anu panjang, saperti awi gombong.

  • Buku-buku di jero awi disodok atawa dibolongan (disogrog) sangkan cai bisa ngalir kalawan lancar.
  • Di tempat mandi tradisional, pancuran dipasang maké tihang panyangga sangkan cai nyurug ti luhur, sahingga bisa dipaké pikeun mandi atawa wudu.

Fungsi jeung Budaya

Di masarakat Sunda, pancuran miboga harti anu jero:

  1. Sanitasi: Tempat mandi di sisi sawah atawa deukeut cinyusu biasana ngagunakeun pancuran (sering disebut Pancuran Umum).
  2. Irigasi: Pikeun ngocorkeun cai ka sawah-sawah anu mangtingkat-tingkat (sengkedan).
  3. Estetika: Ayeuna pancuran awi loba dipaké pikeun papaés taman atawa kolam lauk sangkan méré kesan alami.[2]

Rujukan

  1. ↑ Rosidi, Ajip, dkk. (2000). Ensiklopedi Sunda: Alam, Manusia, dan Budaya. Jakarta: Pustaka Jaya. hlm. 488.
  2. ↑ Danadibrata, R.A. (2006). Kamus Basa Sunda. Bandung: Panitia Penerbitan Kamus Basa Sunda. ISBN 9793631910.
source: http://su.wikipedia.org/wiki/Pancuran