CS Knowledge Base

Charles Jerome "Chuck" Daly, nado o 20 de xullo de 1930 en St. Marys (Pensilvania) e finado o 9 de maio de 2009 en Jupiter, Florida,^[1] foi adestrador profesional de baloncesto. Foi famoso por adestrar aos Detroit Pistons dos "Bad Boys", gañando dous campionatos consecutivos en 1989 e 1990, e ao "Dream Team" dos Xogos Olímpicos de Barcelona 1992. Durante as súas 14 tempadas na NBA, tamén dirixiu a Cleveland Cavaliers, New Jersey Nets e Orlando Magic. O 9 de maio de 1994 foi incluído no Basketball Hall of Fame.

Daly creceu en Kane, Pensilvania, e asistiu á St. Callistus Catholic School. Xogou ao baloncesto na Universidade de St. Bonaventure (Nova York) (1948-49) e na Bloomsburg Universidade de Pensilvania (1949-52). Daly comezou a súa carreira de adestrador a nivel de instituto, adestrando a Punxsutawney e liderandole a unha marca de 111-70 (61.3%) de 1955-63.

Posteriormente serviu como asistente á Universidade Duke (1963-69), e foi adestrador de Boston College (1969-71) e á Universidade de Pensilvania (1971-77). En Penn, liderou aos Quakers a catro Ivy League consecutivas, aparecendo no Torneo NCAA desde 1972 até 1975. En 1971 e 1972, os Quakers chegaron até as Finais Rexionais do Leste da NCAA, quedando o equipo invicto na tempada 1970-71. En total, a súa marca era de 151-62 até antes de entrar na NBA. En 1978, traballou como asistente en Philadelphia 76ers, axudando ao adestrador Billy Cunningham. O 9 de maio de 2009 Chuck Daly faleceu por mor dun cancro de páncreas, diagnosticado tres meses atrás.

*Gañado anel da NBA.